چهارشنبه 14 دی 1390
بر اساس اطلاعیه ای که از سوی روابط عمومی دادگستری کرمانشاه منتشر شده است، سه شهروند صبح فردا، پنج شنبه پانزدهم دی ماه، در ملاء عام به دار آویخته خواهند شد.
این افراد که به اتهام سرقت مسلحانه از بانک سپه به اعدام محکوم شده بودند، صبح فردا در میدان آزادی کرمانشاه به دار آویخته می شوند.
گفته می شود سارقان بانک سپه در کرمانشاه چهار نفر بودند که یکی از آنها در جریان درگیری با نیروهای انتظامی استان کشته شد و سه تن دیگر پس از طی مراحل مرسوم در دادگستری استان کرمانشاه، محکوم به اعدام شدند.
بر اساس این گزارش، این چهار تن ۲۶ مرداد ماه سال جاری، خودروی حامل پول بانک سپه کرمانشاه را در خیابان سعدی مورد حمله ی مسلحانه قرار دادند که علاوه بر کشتن سه تن از ماموران بانک، مبلغ ۲۱۷ میلیون تومان را نیز به سرقت بردند.
به گزارش تارنمای «موکریان»، شوانه رضایی از طرف دادگاه انقلاب این شهر به اتهام همکاری با یکی از احزاب مخالف نظام، به تحمل یک سال حبس محکوم شد.
وی پیشتر نیز بازداشت و با قرار وثیقه آزاد شده بود و هم اکنون در زندان مرکزی سقز دوران محکومیت خود را سپری می نماید.
همچنین بنا به گزارش دیگری از آژانس خبری موکریان، یک پاوه ای که کیوان - الف نام دارد از طرف دادگاه انقلاب این شهر به اتهام حمل کالای قاچاق به جزای نقدی و شلاق محکوم شده است. گفته می شود نامبرده فاقد سابقه کیفری است و حکم صادره برای وی قطعی می باشد.
شکسته شدن کتف و پای دو تن از فعالان محیط زیست کُرد در اطلاعات
همزمان تارنمای کردپا گزارش داده است که دو تن از سه عضو بازداشت شدۀ «جمعیت سبز کُردستان» که بیش از 70 روز در بازداشتگاه اداره اطلاعات شهر سنندج می باشند، در جریان بازجویی، از ناحیهی کتف و پا دچار شکستگی شده اند.
آژانس خبررسانی کُردپا به منظور انتشار جزئیات بیشتر از شرایط جسمی و روحی وریا خسروی، اکبر گویلی و کامران رحیمی که از فعالان حفظ محیط زیست کردستان می باشند با کاوه طهماسبی دیگر عضو جمعیت سبز کردستان طی یک تماس تلفنی جزئیات بیشتری را جویا گردید.
کاوه طهماسبی به کُردپا گفت: در روز یکم آبان ماه سال جاری سه عضو جمعیت سبز کردستان توسط مأموران امنیتی شهر سنندج و بدون تفهیم اتهام از سوی دستگاه قضایی حکومت اسلامی ایران بازداشت و طبق اخبار رسیده به بنده دو تن از آنان به نام های وریا خسروی و کامران رحیمی در پی بازجویی شدید مأموران اطلاعاتی سنندج از ناحیه ی کتف و پا دچار آسیب شدید و حتی شکستگی شده اند. علی رغم بازداشت و نگهداری هفتاد روزی این سه عضو جمعیت سبز کردستان در اداره ی اطلاعات کماکان دادگاهی برای آنان تشکیل نگردیده و خانواده های آنها تا کنون چندین بار به مراکز امنیتی سنندج جهت دریافت خبری از وضعیت فرزندانشان مراجعه کرده و هربار بدون پاسخی بازگشته اند.
طهماسبی درباره ی اهداف جمعیت مذکور اظهار داشت: جمعیت سبز کردستان، در زمینه ی حفظ محیط زیست و گسترش چنین افکاری به ویژه در میان جوانان کردستان را از اهم اهداف تعیین شده ی خود دانسته و در این زمینه آموزش هایی نیز ارائه داده و "حفظ محیط زیست، حفظ زندگی است" از شعارهای اصلی جمعیت به شمار می رود.
کاوه طهماسبی و رزگار روشنی دو تن از دیگر فعالان فرهنگی و عضو جمعیت سبز کردستان هستند.
متن کامل نامه ی مجید دری، دانشجوی زندانی در زندان بهبهان، پس از اخراج خود از دانشگاه:
به تازگی نامه اخراجم به دستم رسید و دلیل اخراجم را عدم حضور موجه به مدت ۴ ترم عنوان کردند و حق ادامه تحصیلم را گرفتند. یاد صحبت یکی از مسئولین افتادم که گفته بود زندان های ایران مثل هتل است شاید به این جهت است پذیرشش زیاد است چیزی حدود ۳ برابر ظرفیت، قابل توجه قوه قضائیه.
حال با اعلام این که بنده در جزایر قناری و باغ البرواتور و آنتالیا و… به کار می برم و آنقدر سرگرم تفریحات که از خاطر بردم باید به دانشگاهم اطلاع دهم. ضمن عرض پوزش از مسئولین خدوم دانشگاه به خصوص رئیسش صدرالدین شریعتی که از هیچ عملی برای به سفر رفتن من و دیگر دانشجویان فرو نگذاشت و هتل برایمان ردیف کرد و اقامت طولانیمان را میسر ساخت آرزو می کنم این هتل مسیر یکایک شان شود تا مدت های مدید از آن بهره مند شوند.
امیدوارم زنده باشند و این روزهای شاد و خرم نصیبشان شود. چرا همیشه شادی و هتل از آن ما باشد و آنان محروم. از قدیم گفتند آسیاب به نوبت! نوبت به شما هم می رسد ناراحت نباشید.
در آخر می گویم بسیار خوشحالم که اخراج شدم که ننگ درس خواندن در چنان محیطی با چون ایشان کسانی هیچ گاه برایم امکان پذیر نبود.
شادم که در مقابلتان سکوت نکردم که هرچی می خواهید بکنید و سربلندم که در برابرتان سر خم نکردم و در اینجا جا دارد اخراجم را به خودم تبریک بگویم.
مجید دری
عصر روز سه شنبه، ۱۳ دی ماه، نیروهای امنیتی و انتظامی ایران جمعی از شهروندان کُرد را که در اعتراض به کشته شدن غیرنظامیان کُرد در ترکیه به موجب حمله ی هوایی ارتش این کشور، تجمع کرده بودند، دستگیر کرد.
این افراد که تعدادشان بیش از ۶۰ نفر تخمین زده می شود، پس از دستگیری به بازداشتگاه نیروی انتظامی در ارومیه منتقل شده اند.
سپیده دم پنج شنبه، هشتم دی ماه سال جاری و در پی حمله ی هوایی ارتش ترکیه به کاروان غیرنظامیان در روستای کردنشین اولودره در استان شیرناک ۳۵ تن کشته شده اند. ارتش ترکیه اعلام کرده است که به قصد مقابله با چریک های پ. ک. ک این منطقه را بمباران کرده است.
گفتنی ست که اکثر بازداشت شدگانِ روز گذشته در ارومیه را دانشجویان تشکیل داده اند.
کلمه؛ ممنوع الملاقات شدن محمد ابراهیمی، زندانی سیاسی بند ٣۵٠
مسولان زندان اوین از ملاقات خانواده سید محمد ابراهیمی با این زندانی سیاسی ممانعت کردند.
به سید محمد ابراهیمی، در ٢٢ آذر ماه سال ٨٩ توسط ماموران اطلاعات به اتهام اقدام علیه امنیت ملی، توهین به رهبری و جنگ نرم علیه نظام بازداشت شد.
وی ٨ ماه را در سلول انفرادی بندهای ٢٠٩ و ٢۴٠ زندان اوین در شرایط شکنجه فیزیکی و روانی بازداشت بود به گونه ای که به آسایشگاه روانی امین آباد تهران اعزام شد.
روز ملاقات وقتی خانواده وی از اراک به زندان اوین مراجعه کردند به آنها گفته شد: این زندانی ممنوع الملاقات است.
لازم به ذکر است این زندانی از بدو بازداشت به مدت ٨ ماه ممنوع الملاقات بود و خانواده اش از محل نگهداری اش بی اطلاع بودند.
سید محمد ابراهیمی یکی از مصادیق شکنجه های سخت در زندان اوین محسوب می شود که در گزارش احمد شهید نیز به آن اشاره شده است. به نظر می رسد نامه فرزند این زندانی سیاسی که خواهان آزادی پدرش شده بود علت ممنوع الملاقات شدن وی باشد.
خواهر سید محمد ابراهیمی چندی پیش گفته بود” پدرم وقتی برادرم محمد را در آسایشگاه روانی با وضعیت بسیار بدی دید، بعد از دو هفته از غصه فوت کرد. او وقتی از دیدن برادرم آمد تا قبل از مرگش فقط گریه می کرد و می گفت بروید ببینید با محمد چه کرده اند؟ با او چه کردند که به این حال و روز افتاده است؟ دکترها گفتند از غصه و فشار زیاد فوت کرده است.
روز سه شنبه ۱۳ دی ماه ۲۲ زندانی به صورت دسته جمعی در زندان اوین به اتهام جرایم مربوط به مواد مخدر به دار آویخته شدند.
۲۲ زندانی ای که به صورت دسته جمعی در زندان قزل حصار اعدام شدند، طی روزهای شنبه ۱۰ دی ماه و یکشنبه ۱۱ دی ماه از واحد ۲ زندان قزل حصار کرج به سلول ها انفرادی زندان اوین منتقل شده بودند.
بر اساس گزارش وبسایت فعالین حقوق بشر و دموکراسی، اسامی تعدادی از زندانیان که روز گذشته در زندان اوین اعدام شدند به قرار زیر می باشد:
غلام رضا فاروغ بابل زهی، ۲۸ ساله که از شهروندان افغانستان / علیرضا جاوید شیرازی، ۳۸ ساله نزدیک به ۲۰ ماه در زندان قزل حصار بسر می برد / عزیز شکری، ۲۴ ساله بیش از ۲۰ ماه در زندان قزل حصار زندانی بود (او به دلیل داشتن ۲۰ گرم مواد مخدر قرار است اعدام شود) / محسن کاکاوند، ۳۲ ساله و نزدیک به ۲ سال در زندان قزل حصار زندانی بود / حسن پناهی، ۴۵ ساله ۲ سال در زندان بسر می برد / محمود کرمانی / یدالله محمدی، ۴۰ ساله نزدیک به ۳ سال در زندان بسر می برد / عبدالرعوف بروهی، ۴۰ ساله ۳ سال در زندان بسر می برد / اصغر شیخ ستوده / عبدالحمید ده مرده / سعید رضازاده، ۲۶ ساله و نزدیک به ۱۵ ماه در زندان بسر می برد / محمد درویشی، ۲۷ ساله ۳ سال در زندان بسر می برد
خانواده های آنها امروز به زندان اوین مراجعه کردند و خواستار گرفتن اجساد عزیزانشان شدند که به آنها گفته شد اجساد در سردخانه کهریزک نگهداری می شوند و برای تحویل گرفتن آنها باید به آنجا مراجعه کنند.
ندای سبز آزادی؛ خانواده حکمتی: پسرمان با تضمین مسئولان به ایران رفت
خانواده امیرحکمتی جوان آمریکایی-ایرانی که مقامات ایرانی ادعا می کنند برای سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) کار می کرده با انتشار بیانیه ای گفتند که امیرحکمتی پیش از ورود به ایران برای گرفتن ویزا سوابق خود را در آمریکا با مقامات دفتر حفاظت منافع در میان گذاشته است و به او اطمینان خاطر داده شده است که سابقه کار کردن برای دولت آمریکا مشکلی برای حضور وی در ایران نخواهد داشت.
آنها همچنین اعلام کردند که توسط مقامات ایرانی به آنها قول داده شده بود که او به زودی آزاد خواهد شد. به گزارش کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران اطلاع حاصل پیدا کرده است که این شهروند آمریکایی ۸ شهریور ماه دستگیر شده است در حالی که در تاریخ ۲۴ مرداد ماه برای دیدار با اعضای خانواده و به خصوص مادربزرگش وارد ایران شده بود. یک منبع آگاه به کمپین گفت که امیرحکمتی پیش از ورود به ایران برای گرفتن ویزا سوابق خود را در آمریکا با مقامات دفتر حفاظت منافع در میان گذاشته است و به او اطمینان خاطر داده شده است که سابقه کار کردن برای دولت آمریکا مشکلی برای حضور وی در ایران نخواهد داشت. بعد از چندین ماه خانواده امیرحکمتی با شکستن سکوت خود گفته اند که مقامات ایرانی بارها به آنها قول داده اند که سکوت خود را حفظ کنند چرا که فرزندشان به زودی آزاد خواهد شد.
در بیانیه خانواده حکمتی آمده است: ما عمیقاً نگران هستیم که امیر از دادگاه عادلانه ای برخوردار نبوده و برایش دادرسی عادلانه فراهم نشده است. ۱۲۶ روز از زمان بازداشت امیرحکمتی توسط دولت ایران و بعد از آن که به او اجازه ملاقات با خانواده اش در ایران توسط مقامات ایرانی داده شد می گذرد. همچنان که قبلاً گفتیم ما معتقدیم که ادعاهای مطرح شده علیه امیر واهی است و معتقدیم که اعترافات دروغی او داوطلبانه نبوده و تحت شرایط سخت و اجباری بوده است.
از زمان بازداشت او در ماه اگوست مادر و خانواده امیر هر تلاش قابل تصوری را به منظور همکاری سازنده با دولت ایران در این زمینه انجام داده اند. متاسفانه تلاش های ما با سکوت همراه بوده و هیچ دریافت کننده ای نداشته است. امروز ما همچنان امید به بازگشت ایمن او به خانه و کشور محل تولدش داریم.
اعضای خانواده همچنین با اشاره به تلاش های خود نوشته اند: ما نامه های شخصی به مقامات ایرانی برای آزادی او فرستاده ایم از جمله به رییس جمهور، رییس کمیسیون حقوق بشر، رییس قوه قضاییه و هیچ جوابی دریافت نکردیم. ما با نماینده دائم ایران در سازمان ملل در شهر نیویورک همچنین دفتر حفاظت منافع ایران در واشینگتن دی سی ملاقات کردیم. درخواست ما رعایت حقوق بشر و رعایت موازین آیین دادرسی برای امیر بود که بدون پاسخ مانده است. مقامات ایرانی از ما خواسته اند که ساکت باشیم و به ما گفته شده که امیر به زودی آزاد خواهد شد. اما بعد از رویدادهای هفته گذشته و این که حکم دادگاه عن قریب صادر خواهد شد بیش از این نمی توانیم ساکت باشیم. خانواده ما مجبور شده بود که بی فایده بنشیند در حالی که امیر در انتظار سرنوشت نا مطمین خود بود، بی دفاع در پشت درهای بسته. گزارش های مطبوعات ایران آشکار کرد که امیر در یک دادگاه سری و غیرعلنی بوده است. امروزتنها کسی که از امیر دفاع می کند وکیلی است که توسط حکومت ایران منصوب شده است و کسی که برای اولین بار او را در روز دادگاه دید. تحت هر شرایطی این آیین دادرسی عادلانه نیست. ما با چالش برای در اختیار قرار دادن وکیلی برای امیر در ایران بوده ایم.
خانواده همچینن گفته اند که با ده وکیل صحبت کرده اند اما هیچ توفیقی برای جلب موافقت آنها برای قبول وکالت فرزندشان نداشته اند. به گفته آنها آقای امیرحکمتی اجازه نداشته است که طی این مدت با مادر و خانواده خود در ایالات متحده صحبت کند. آنها گفتند که از دیدن ویدیوی امیر که به نظر لاغر و نحیف می آمد شوکه شده اند و از وضعیت ایمنی و سلامت وی در هراسند.
آنها در آخر بیانیه خود آورده اند: ما در برابر رسانه ها ساکت بوده ایم و تلاش و دعا می کردیم که در سکوت راه حلی پیدا شود و گریه های ما برای حقوق امیر به گوش های ناشنوا برسد. ما به امیدواری خود ادامه می دهیم و همچنان در چالش هستیم که به مقامات ایرانی در داخل و خارج صدایمان را برای آزادی امیر برسانیم… به کسانی که قلب دارند و کسانی که می توانند بشنوند.
No comments:
Post a Comment